Mijn lichaam en ik hebben nogal een geschiedenis samen.

Mijn lieve, sterke lichaam. Dat ziek is geweest, beschadigd is geraakt en me soms behoorlijk in de steek laat. Maar dat me ook al bijna 48 jaar draagt. Door alles heen.

Soms denk ik dat we elkaar inmiddels behoorlijk goed kennen. Dat ik weet waar mijn grenzen liggen, wat ik aankan en wat mijn lichaam nodig heeft. En dan is er weer zo’n moment waarop ik ontdek dat het toch anders zit. Zoals vandaag, bij de fysiotherapeut.

Er blijft werk aan mijn winkel. Mijn lichaam blijft een opbouw-project. Spieren versterken, stabiliteit terugvinden, leren bewegen zonder voortdurend te compenseren. En misschien nog wel het moeilijkste: accepteren dat ik niet zomaar kan wat ik graag zou willen.

Opnieuw beginnen

Ik ben niet iemand die gemakkelijk stilzit. Dat zit simpelweg niet in mijn aard. Ik wil bewegen, ontdekken, leren en groeien. En juist dat bewegen is voor mij niet altijd vanzelfsprekend.

Mijn lichaam heeft zijn eigen verhaal. Met littekens, beperkingen en kwetsbaarheden die niet altijd zichtbaar zijn voor de buitenwereld. Ik kan daar boos of verdrietig om zijn. En soms ben ik dat ook.

Maar ik voel ook iets anders. Dankbaarheid voor wat mijn lichaam allemaal heeft doorstaan. En een groeiend besef dat ik er niet voortdurend iets van hoef te verlangen. Dat ik er ook gewoon naar mag luisteren. Niet om te ontdekken hoe ik nóg meer uit mezelf kan halen, maar om te voelen wat er op dit moment mogelijk is.

Yoga is voor ieder lichaam. Ook voor het mijne.

Yoga is al jaren onderdeel van mijn leven. Soms intensief, soms wat minder. Maar steeds opnieuw vind ik mijn weg terug naar de mat. Niet omdat ik zo lenig ben. Niet omdat ik alle houdingen beheers. En al helemaal niet omdat mijn lichaam perfect is.

Integendeel.

Yoga leert me dat ik niet hoef te presteren. Dat ik mijn lichaam niet in een bepaalde vorm hoef te dwingen om iets goed te doen. De ene dag lukt een houding moeiteloos. De andere dag vraagt dezelfde houding om aanpassing, ondersteuning of misschien wel om helemaal iets anders.

En dat is oké.

Een yogahouding is geen doel op zich. Het is een manier om te onderzoeken. Om te voelen waar spanning zit, waar ruimte ontstaat, hoe mijn adem beweegt en wat mijn lichaam me probeert te vertellen. Dat klinkt misschien eenvoudig. Maar voor iemand die gewend is vooral door te gaan, is dat soms een hele oefening.

Van yogabeoefenaar naar yogadocent

Sinds september volg ik een opleiding tot yogadocent bij Grounded Path Yoga School in Heiloo. Een wens die al langer bestond en die op een bijzonder moment werkelijkheid is geworden.

Ik verdiep me in anatomie, yogafilosofie, ademhaling, beweging en de subtiele verbinding tussen lichaam, geest en ziel. Ik leer houdingen niet alleen uitvoeren, maar ook begrijpen. Waarom ze werken, wat ze vragen van het lichaam en hoe je ze kunt aanpassen aan de persoon die op de mat staat.

En terwijl ik dat allemaal leer, word ik voortdurend geconfronteerd met mijn eigen lichaam. Met wat het kan. Met wat het niet kan. Met mijn neiging om toch net iets verder te willen gaan. En met de noodzaak om soms juist een stap terug te doen. Dat maakt deze opleiding voor mij zoveel meer dan het leren geven van yogalessen.

Ik leer niet alleen hoe ik anderen kan begeleiden. Ik leer ook mezelf opnieuw kennen. Misschien is dat wel het mooiste van deze reis.

Niet perfect. Wel helemaal aanwezig.

Ik geloof niet dat je een perfect lichaam nodig hebt om yoga te beoefenen. En ook niet dat je als yogadocent alle houdingen perfect moet kunnen uitvoeren. Sterker nog, ik denk dat juist de ervaring met een lichaam dat niet altijd meewerkt, me iets waardevols leert.

Mijn lichaam leert me geduld. Mijn grenzen. En over de ruimte tussen wat ik wil en wat ik kan.

Maar het leert me ook over hoe belangrijk het is om mensen te zien zoals ze zijn, met het lichaam dat ze op dat moment hebben. Want niet iedereen stapt met hetzelfde lichaam, dezelfde mogelijkheden of dezelfde geschiedenis op de yogamat.

Soms zoek je kracht, soms rust. Of – zoals ik – na ziekte, verlies of een moeilijke periode het vertrouwen weer in het eigen lichaam terug te vinden.

Er hoeft niets bewezen te worden.

Je mag er gewoon zijn.

Flow Yoga: een nieuwe verdieping binnen Flow Groei

Binnen Flow Groei werk ik al met ademhaling, mindfulness, beweging en bewustwording. Met mensen die willen herstellen, meer balans zoeken of opnieuw verbinding willen maken met zichzelf. Yoga voelt daarin als een heel natuurlijke volgende stap. Niet als een losstaande iets, maar als een verdieping van alles wat ik al doe.

Ik wil yoga aanbieden waarin ruimte is voor ieder lichaam. Waarin we samen onderzoeken wat beweging voor je kan betekenen, zonder dat het een prestatie wordt. Waar ademhaling en aandacht net zo belangrijk zijn als de houding zelf. Waar kracht en zachtheid naast elkaar mogen bestaan.

De komende tijd ga ik vooral veel leren, oefenen en ervaring opdoen met lesgeven. Ik sta zelf nog volop aan het begin van deze nieuwe weg.

Flow Yoga. Niet perfect. Wel helemaal aanwezig. Zoals ik ben.

PS: Wil je met me mee-leren? De komende maanden bied ik op de woensdag gratis – oefen – yogalessen aan. Ik leer van jou en jij van mij. Doe je mee?

Mail me dan op kdorenbos@flowrecht.nl of laat je gegevens achter: